ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗΣ ΩΜΟΥ

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗΣ ΩΜΟΥ

Το σύνδρομο πρόσκρουσης του ώμου είναι μια πάθηση κατά την οποία ο θύλακος της άρθρωσης ή/και οι τένοντες του πετάλου των στροφέων παγιδεύονται ή συμπιέζονται μεταξύ ακρωμίου και κεφαλής του βραχιονίου, κατά την ανύψωση του χεριού. Η πρόσκρουση που υπάρχει για αρκετό χρονικό διάστημα μπορεί να εξελιχθεί σε ορογονοθυλακίτιδα ή σε δομική αλλοίωση του πετάλου των στροφέων όπως η τενοντοπάθεια, ασβεστοποιός τενοντίτιδα (δημιουργία οστού μέσα στον τένοντα),  ή ακόμα και μερική ή ολική ρήξη του στροφικού πετάλου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι κινήσεις του ώμου να γίνονται επίπονες  στην αρχή και σε βάθος χρόνου μπορεί να παρουσιαστεί σημαντική λειτουργική αδυναμία  σε συνδυασμό με πάχυνση του πετάλου και ρήξη. Όταν οι μύες του ώμου είναι αδύναμοι και χωρίς συντονισμό το φυσιολογικό  μοτίβο κίνησης αλλάζει και έτσι προκαλείται η πρόσκρουση.

 

Συνήθη συμπτώματα:

  • Πόνος ή κριγμός κατά την κίνηση του χεριού (π.χ. όταν τραβάμε τη ζώνη του αυτοκινήτου )
  • Επώδυνο τόξο κίνησης περίπου από το ύψος των ώμων και πάνω.
  • Πόνος όταν ξαπλώνει ο ασθενής πάνω στον ώμο που πάσχει.
  • Πόνος σε ηρεμία όταν η πάθηση έχει εξελιχθεί.
  • Αδυναμία κατά την άρση του άκρου

 

Τι προκαλεί το σύνδρομο πρόσκρουσης?

  • Επαναλαμβανόμενη κίνηση στην τροχιά της πρόσκρουσης όπου μειώνεται ο υπακρωμιακός χώρος (Κινήσεις άμεσα πάνω από το ύψος της κεφαλής , εργασία με τα χέρια κοντά στο ύψος της ωμοπλάτης)
  • Τραυματισμός
  • Κυφωτική στάση σώματος με κυρτούς ώμους

 

Η πρόσκρουση του ώμου έχει σταδιακή εξέλιξη και εξαρτάται από τη στατική και δυναμική στάση του σώματος, τη μυϊκή δύναμη, την ελαστικότητα, καθώς και την κυρτότητα της σπονδυλικής στήλης. Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει ο έλεγχος και η σταθερότητα που δίνει το πέταλο των στροφέων, το οποίο συμβάλει στην «κεντρικοποίηση» της άρθρωσης του ώμου. Με άλλα λόγια, στο να βρίσκεται στην κατάλληλη θέση η κεφαλή του βραχιονίου σε σχέση με την ωμογλήνη και να ολισθαίνει αρμονικά σε αυτή. Τέλος, άλλος βασικός παράγοντας της σταθερότητας της ωμικής ζώνης είναι η ωμοπλάτη, η οποία εφάπτεται και ολισθαίνει πάνω στο θώρακα συμβάλλοντας στην εκτέλεση όλων των λειτουργικών κινήσεων του άνω άκρου. Η έλλειψη συναρμογής των μυών που κινούν την ωμοπλάτη μπορεί να προκαλέσει πίεση του ορογόνου θυλάκου από το ακρώμιο κάτι που αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης του συνδρόμου πρόσκρουσης.

Στάδια θεραπείας:

  1. Προστασία, ανακούφιση από τον πόνο και αντιφλεγμονώδη θεραπεία (Manual Therapy, TECAR Therapy, Ηλεκτροθεραπεία, Περίδεση)
  2. Επανάκτηση του εύρους κίνησης του ώμου (Μanual therapy,Παθητική κινητοποίηση, διατάσεις, PNF)
  3. Αποκατάσταση του ελέγχου της ωμοπλάτης και του Ωμοβραχιονίου ρυθμού (Manual Therapy, επανεκπαίδευση κινητικού προτύπου)
  4. Αποκατάσταση της λειτουργίας μεταξύ αυχενικής μοίρας σ.σ., ωμοπλάτης, θωρακικής μοίρας σ.σ. και ώμου.(Manual therapy)
  5. Ενδυνάμωση του πετάλου των στροφέων και των μυών της ωμοπλάτης
  6. Αποκατάσταση ταχύτητας, δύναμης, ιδιοδεκτικότητας και αντοχής
  7. Επιστροφή στον άθλημα ή την εργασία